Huilen is voor een baby een normale vorm van communiceren. Uw kind probeert u vaak iets duidelijk te maken: honger, moe, boertje, darmkrampjes of ongemak. Wanneer uw baby begint met huilen is het vaak goed hoorbaar welke vraag uw baby heeft (Dunstanmethode), maar na een tijdje kan het huilen steeds luider worden of wordt de toon hoger. Dan wordt het steeds moeilijker om uw kind weer rustig te krijgen en te begrijpen wat zijn vraag was. Voor ouders is dit vaak het moment dat er frustratie ontstaat. Wat is er nu aan de hand, wat moet ik nu doen en vooral waarom stopt hij niet met huilen?

Bij baby’s met excessief huilgedrag (zie vorige blog) kan dit huilgedrag in een klein aantal gevallen (minder dan 5%) een medische oorzaak hebben. U kunt dan denken aan bijvoorbeeld een koemelkallergie, oorontsteking of een ziekte die nog niet ontdekt is. In vele andere gevallen moet u de oorzaak buiten de medische problemen zoeken.

Uit onderzoeken blijkt dat rokende ouders twee keer zoveel kans hebben op een baby die veelvuldig huilt. Ook emotionele problemen van ouders zoals stress, angst of een depressie kunnen het huilgedrag van de baby beïnvloeden. Naast deze oorzaken zie je ook regelmatig problemen in het slaappatroon van een baby. Door het vele huilen is het moeilijk vast te stellen wanneer uw baby wil slapen en voor u het weet zit u als ouders in deze vicieuze cirkel.

Verder valt op dat in niet-westerse landen baby’s veel vaker op de huid gedragen worden, met bijvoorbeeld een draagdoek. Dit gebeurt gemiddeld 80-90% van de tijd. In westerse landen wordt dit maar 30% van de tijd gedaan. Toch blijkt dat vooral dit ouder-kind contact erg belangrijk is en een rol kan spelen in het huilgedrag van de baby. Bij pasgeborenen is het advies ook om direct huid-op-huid contact te geven. Hiermee geeft u uw kind het vertrouwen en de warmte die baby’tjes ook herkennen vanuit de buik.

In het verleden werd er ook wel eens gesproken over een zogenaamde blokkade in de nek (KISS) en dat dit ook een oorzaak zou zijn voor het huilgedrag van een baby. Uit de nieuwe onderzoeken blijkt dat er geen relatie tussen het huilgedrag en KISS bestaat.

Om u alvast wat gerust te stellen: meestal neemt het huilen bij baby’s af na de 3e maand. Er zijn vrijwel nooit lange termijn gevolgen op de lichamelijke, cognitieve of gedragsmatige ontwikkeling van uw baby.
In de volgende blog ga ik in op tips die u zelf kunt toepassen om het huilgedrag van uw baby te verminderen.

Nynke Canrinus
Kinderfysiotherapeut

Deel dit

Deel dit via social media